Voormalig PSV-speelster werd gepest: "Huilend op de training"

Van Es speelde in het seizoen 2019/20 voor de club uit Liverpool. "Toen ik aankwam in Engeland, heb ik het echt moeilijk gehad. Everton was een team dat een beetje onderaan bungelde, die wilden een verandering gaan maken in het team", vertelt de oud-verdedigster. "Ze gingen wat andere type speelsters halen. Ik werd daarvan één. Ik was op dat moment basisspeelster van Oranje en zo werd ik daar eigenlijk binnengehaald."

Daar begon het pestgedrag. "En toen werd ik echt wel gepest door meiden die op mijn positie stonden. Ik heb echt een paar keer huilend op een training gestaan. Gelukkig speelde mijn beste vriendin, Inessa (Kaagman, red.), toen ook bij Everton. Daar kon ik gelukkig naar toe. Maar daar heb ik echt wel een traantje gelaten bij training, ja."

"Wat er dan gebeurde? Expres bij rondo's een bal waar ik niks mee kon naar mij schieten, zodat ik in het midden moest en dan een highfive aan elkaar geven. Het was gewoon naar", vertelt Van Es openhartig. "Dat gebeurde in een bepaalde periode teveel. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om ook naar de trainer te gaan, om te zeggen 'hier voel ik me niet fijn'. Hij heeft daar ook wel iets mee gedaan richting die meiden. Maar die hadden duidelijk moeite met het feit dat er een soort naam werd binnengehaald, binnen hun club. Het heeft echt wel moeite gekost om te aarden in de beginperiode bij Everton."

"Een hele nare ervaring"

Van Es spreekt van een 'hele nare ervaring'. De beginperiode bij Everton was sowieso lastig. "Ik kon wel Engels, maar niet super goed. Dat heb ik gaandeweg echt wel geleerd. Die meiden hebben ook een accent, die zijn helemaal niet te verstaan. Dus je krijgt niet alles mee. Het was een team dat al jaren samenspeelde, dan kom je als buitenstaander zomaar even binnen. Dat is ook lastig. Dan moet je maar eens proberen jezelf daartussen te wringen en te ontwikkelen. Ze kijken toch allemaal al tegen je op, want je bent international en je bent basisspeelster. Dat heeft toen echt voor wat problemen gezorgd."

Het dieptepunt was dat Van Es twee keer op een training heeft moeten huilen. "Dat ik echt dacht: 'zit ik hier, zonder familie, wat doe ik hier?'. Sommigen hebben het echt wel gezien, dat ik moest huilen. Ik kon het ook niet verbergen. Op een gegeven moment gingen we een grote partij doen, toen zag de trainer het ook. Die zei: 'Kika, gaat het goed?'. Toen zei ik: 'laat me maar', want ik ken mezelf, dan kan ik alleen nog maar meer huilen, bij wijze van spreken. Die is later wel naar me toe gekomen."

"Meiden hadden het ook wel in de gaten, waardoor ze wel even een schouderklopje kwamen geven. Ik ben iemand die goed draait in een omgeving waar ik me veilig voel. Als ik in een nieuwe omgeving ben, dan ben ik wel iemand die de kat uit de boom kijkt", zo geeft ze aan.