Bruggink: "Achteraf werd dat het heftigste jaar uit mijn leven"

Arnold Bruggink kijkt toe in De Grolsch Veste
Arnold Bruggink kijkt toe in De Grolsch Veste Foto: © Pro Shots

PSV was deze week met overtuigende cijfers te sterk voor Liverpool FC en duwde de Engelse grootmacht nog verder de ellende in. Oud-PSV'er Arnold Bruggink van FC Twente denkt echter dat het overlijden van Diogo Jota nog altijd een gigantische impact heeft op het Liverpool FC van manager Arne Slot. Als speler van Hannover 96 kreeg Bruggink in eenzelfde situatie, toen doelman Robert Enke zelfmoord pleegde in de herfst van 2009.

"Als zoiets gebeurt, gaat alles overboord", vertelt Bruggink in Voetbal International. "Op maandag pleegde Robert zelfmoord. Op zondag tilden we zijn kist met vijf spelers het stadion in. Daar zaten tienduizenden mensen. Dat is niet te doen. Twee weken later moesten we op dat veld weer gaan voetballen. Achteraf is het ongelofelijk. Ongelofelijk dat we dat gedaan hebben."

"Achteraf werd dat op emotioneel gebied het heftigste jaar uit mijn leven", vervolgt hij. "Ik vind het mooi dat dit opgeschreven wordt, want het is onderbelicht. Ik heb Arne ook een paar keer gehoord en hij begint er nooit over, want hij wil het excuus niet gebruiken. Dan laat hij het snel rusten, maar ik ben er zelf heel erg bij betrokken geweest. Het was zo intensief, dat je daar anders naar kijkt."

"Ik wil misschien ook dingen zien, die zij wellicht anders beleven, maar die impact is zo ontzettend groot in een elftal", gaat hij verder. "Geloof me: het is bijna niet uit te leggen. Je mist een vriend, je mist een teamgenoot, iemand die de hele dag altijd aanwezig is geweest. Dat is niet na een paar maanden ineens verwerkt. Elke dag van de week werden wij geconfronteerd met de lege plek van Robert. Die plek hielden we vrij."

"Dat wilden we als spelers graag. Als er iemand op de stoel ging zitten, werden we boos. Er hing een groot shirt in het stadion, waardoor we iedere wedstrijd gewezen werden op het verlies. Bij alle clubs kregen we applaus. Maar we verloren ook alles. Mijn aanvoerdersband droeg ik dubbelgevouwen, zo klein mogelijk, omdat ik me niet zo voelde. Dat was Robert", aldus Bruggink.

Lees meer:
0 reacties