Bosz over breekpunt vorig seizoen: "Dat hebben wij wel gemist"

"Ik vind de voorbereiding altijd wel een leuke periode. De sfeer is goed, iedereen kijkt positief naar de toekomst en alle spelers denken dan ze gaan spelen. Iedereen is vrolijk, voelt perspectief en wil zichzelf laten zien. Zes weken is wat lang, maar het is wel een goede periode. En we bouwen het heel secuur op, zoals in de wedstrijden door spelers steeds meer minuten te laten spelen. Daarbij is het voor mij belangrijk om een speler altijd perspectief te kunnen bieden. En met perspectief bedoel ik de kans op speelminuten", opent Bosz bij Voetbal International.

"Die moet je hebben. Dus we gaan ook dit seizoen weer met een relatief kleine selectie werken, van ongeveer twintig veldspelers en vier keepers. Dat is afgelopen seizoen in de eerste seizoenshelft heel goed bevallen, maar daarna liepen we toch tegen langdurige blessures aan. Zoals Noa Lang, die na de winterstop lang niet inzetbaar was, of Ismael Saibari, die veel belangrijke wedstrijden heeft moeten missen", vervolgt de trainer.

Daarmee liep PSV toch tegen mankementen aan. "Dat hebben wij wel gemist. In de eerste seizoenshelft konden we met onze wisselspelers het verschil maken, zoals in de uitwedstrijd tegen Vitesse, of thuis tegen Ajax. Dat waren wedstrijden waarin we niet goed speelden, maar jongens kwamen erin, en het veranderde. Die mogelijkheid hebben we in de tweede seizoenshelft niet echt meer gehad, aangezien we op de vleugels wat dunner bezet waren, ook onder meer door het vertrek van Yorbe Vertessen."

Inmiddels is Bosz geen nieuw gezicht meer in Eindhoven. "Het verschil in aanpak als trainer is ook anders. Vorig jaar was ik nieuw, dan heb je heel veel werk te verrichten. Dit seizoen zijn er tot nu toe twee nieuwe spelers bij gekomen. Voor hen is het nieuw, voor de rest niet. Deze week doen we bijvoorbeeld elke avond kort even een teambespreking. Voor veel jongens is dat bekende kost en vooral dus herhalen, voor een paar jongens is het compleet nieuw. Met hen zullen we het uiteraard ook individueel soms nog wel even herhalen, maar voor de rest moet het een feest der herkenning zijn.’